Showing posts with label கவிதை. Show all posts
Showing posts with label கவிதை. Show all posts

Monday, July 18, 2011

விடியலற்ற விடியல்

’அம்மா இவனப் பாரும்மாஆஆ!, போய்ட்டு வரேம்மா, எம்மா கீரம்மா’
எங்கோ தொலைதூரத்தில் கேட்பதாக 
மூளையின் எத்தனையோ மில்லியன் செல்களில் உணர்வும், யோக நிலைக்கீடான ஸ்வப்னாவஸ்தி நிலையில் ‘எட்டாச்சி எழுந்திருங்கோ’ என்ற இடிக்குரலோடு பூகம்பத்தை நிகர்த்த உலுக்கலில் உடலை விட்டு வாக்கிங் போன ஆவி அவசரகதியில் திரும்பி கால்மாடு தலைமாடாக விரவி திடுக்கிட்டெழுந்து, பனி முகடும், பசும்புல் வெளியும் தேடிய கண்களுக்கு கான்க்ரீட்டை விருந்தாக்கி, தவக்கோலக் கண்கள்போல் அரை மூடிய அரவிந்த நயனத்தோடு நழுவிய வேட்டியை இறுகக்கட்டி, போர்வை மடித்து, காலணியணிந்து கழிப்பறை நுழையுமுன் கணினிக்கு உயிரூட்டி, கட்டை ப்ரஷ்ஷில் கால் இன்ச் பேஸ்ட் பிதுக்கி வலப்புறம் நாலு இடப்புறம் நாலு உள்ளால் மீண்டும் என்று தேய்த்துறக்கம் கழுவி, கால் செம்பு தண்ணீரும், காப்பி என்ற பெயரில் சுடுநீரும் அருந்தி, தினத்தந்தி பிரித்த வினையில் கலங்கிய வயிறு மேற்புறமாகப் பொங்குமோ என்ற பயத்தில் கழிப்பறை ஓடி, ஷேவிங் வேண்டுமா வேண்டாமா என்ற பட்டிமன்றம் நடத்தி, வரட்டிழுப்பாவது இழுத்து,ஷவர் திருப்பி காக்காய் குளியல் போட்டு, மூன்று விரல் தொட்டு திறுநீரிழுத்து ஒரு நொடி கண்மூடி, உள்ளாடை மேலாடை கிடைத்ததை உருவியணிந்து, செல்லெடுத்து, கைக்குட்டை திணித்து, ஒபாமாவோ ஏன் மன்மோகனோ கூட நம்மிடம் ஆலோசனை கேட்டு மெயில் அனுப்பவில்லை என்று உறுதி செய்துகொண்டு சட்டென மூடி பட்டெனக் கிளம்புவதில் தொடங்குகிறது என் நாட்கள்.

Sunday, January 2, 2011

குறிப்பலகை...


எவருக்கான அம்புகளுக்காகவோ
இலக்கு நான்
என் காயங்களுக்கேற்ப
அம்புக்கு புள்ளிகளும்
எய்தவருக்குப் பரிசும்
நிச்சயிக்கப்படுகிறது
எனினும் அம்பு நீக்கும் விரல்களின்
அடையாளம் நீக்கும் வருடலில்
ஆறுதலாகி அடுத்த பயிற்சிக்கு
ஆயத்தமாய் இருக்கிறேன் ...

-o-

Thursday, December 23, 2010

பிதற்றல் கவிதைகள் -1




காதல் கவிதை கேட்டாய்
உன்னைக் கண்ணாடி முன் நிறுத்தினேன்
சிவந்த உன் கன்னம் சொன்னது
உனக்குப் புரிந்ததென்பதை.

-*-

என்னைக் கூட்டுப் புழுவாக்கிவிட்டு
பிரிந்து செல்கிறாய்
உன் வரவில் பட்டாம்பூச்சியாய்
சிறகடிக்கிறேன்.


-*-

நிமிடங்களால் கடந்து போவதில்லை
என் நாட்கள்
உன் நினைவுகளால்
கடந்து போகின்றன


-*-

குளத்தருகே போகாதே என்றால்
கேட்பதில்லை நீ
பார் உன் கண்ணைக் காதலிக்க
எத்தனை மீன்கள் சண்டையிடுகின்றன?


-*-

உன்னிடம் தீபாராதனை வந்த நொடியில்
சிலிர்த்துக் கை கூப்பினேன்
உள்ளுக்குள் சிரித்து உன் கண்ணில்
கனன்ற காதல் கன்னத்தில் சிவந்தது.

-*-

பக்கத்துச் சிறுவனை
இழுத்தணைத்து முத்தமிடுகிறாய்
பரிதவிக்கிறது
என் கன்னம்.

-*-

உனக்குக் காய்ச்சலா
என்று காதலாய்ப் பார்த்தாய்
உதறியபடி உளறிக் கொட்டினேன்
ஜன்னியென்று.

-*-

Tuesday, December 7, 2010

கஸ்ஸ்ஸ்ஸியும் கவிதைகள்..



தூண்டில்

கவிஞர்கள் கண்ணை மீனென்றல்லவா சொல்வார்கள்
உனக்கு மட்டும் ஏனடி தூண்டிலானது
பார் என் இதயம் சிக்கித் தவிக்கிறது.
***
வாசம்

குளித்து நடந்த உன் கால்தடத்தை
இணைத்துக் கூந்தல் கசிந்த நீர் கோலம் போட்டது
நிமிடத்தில் கோலம் காய்ந்தாலும்
நீ விட்டுச் சென்ற மஞ்சள் வாசம் நிறைத்திருக்கிறது
***
மூச்சு

ஓடி வராதே என்றால்
கேட்பதில்லை நீ
பார் உன்னைப் பார்த்தவருக்கெல்லாம்
மூச்சிறைக்கிறது.
***
முத்திரை

பேரழகி நீ என்று வாக்களித்தேன்
கள்ள ஓட்டுப் போடாமல் மார்பில்
நீ கடித்த தடம் இன்னும் இனிக்கிறது.
***

 


இமைகள்

கருவண்டுக் கண்களென்றா
படபடவென
இமையடித்துப் பார்க்கிறாய்?

***
புள்ளி

புள்ளிகள் இணைத்து
பிரமன் வரைந்த ஓவியம் நீ
இணைக்காமல் விட்ட புள்ளிகளில்
இன்னும் அழகாயிருக்கிறாய்!
***

இதழ்கள்

உன் இதழ்கள்
எனக்காகப் படைக்கப்பட்டவை
நீ சுவைப்பதற்கல்ல!



~~~~~~~~~~~~~~~~

Tuesday, November 9, 2010

பயணம்..

திசையற்ற வெளியில் என் பயணம்
நானும் என் நிழலும் மட்டுமே
பகலின்றி இரவின்றி
பயணம் மட்டுமே..
திடீரெனத் தோன்றியதோர் பட்டாம்பூச்சி
இமை விசிறி என் முன் பறந்தது..
யார் நீ! என்றேன்
நான் நீ என்றது!
சொன்ன நொடியில் நான் அதுவென்றுணர்ந்தேன்
பாதை தோன்றியது! ஓரம் பசும் புற்களும்
பந்தலாய் மரங்களும் பறவை ஒலிகளும்
களைப்பு மறைந்து கனவாய்த் தோன்றுகிறது
இப்போது நானும் என் பட்டுப்பூச்சியும் மட்டுமே!
பகலின்றி இரவின்றி
பயணம் தொடர்கிறது இசையாய்...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Tuesday, September 7, 2010

மத்தாப் பூ..,

கருப்பன் கதை

கருப்பா கருப்பான்னு
கக்கத்துலயே சுமந்து
காடு கரடு மேயவிட்டு
காலோய விளையாடி
காணமுன்னு பதறித் தேடி
கட்டி கூட போடாம
கனவு மாதிரித்தான் வாழ்க்கை

கருப்பசாமி கோவிலில
கதம்ப மாலை போட்டு
கால் மாலை மேயக்குள்ள
கத்தி மினிமினுக்க
கருப்பனாய்ப் போனவன்
கறியாய் மாறிப் போனான்...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

கிராமத்தை விட்டு நகரத்துக்கு வந்தவராம் அவர். பெற்றோரின் சொத்துக்கள் எல்லாம் விற்று பணமாக்கி வசதியான ஆளாய் இருந்தாராம். உறவுகள் எல்லாம் கிராமத்தில். கலியாணம் காது குத்துக்கு தன் தகுதிக்கேற்ப கால் சவரன் அரை சவரன் என்று பந்தாவாக மொய் எழுதுவாராம். 

காலம் பறக்க மகளுக்கு திருமணம் என்று கிராமத்துக்கு வந்தவர் இறுக்கமான முகத்துடன், பத்திரிகை வைத்துவிட்டு, உங்க வீட்டு விசேஷத்துக்கு நான் இத்தனை சவரன் போட்டிருக்கேன். இந்தாங்க லிஸ்டுன்னு அவங்கவங்களுக்கு அவர் எழுதின மொய் விவரங்களைக் கொடுத்து, தங்கம் விலை அதிகம்னு இருக்காதீங்க. நான் போட்டத திருப்பி போட்டு பொண்ணு கலியாணத்தை நடத்தி வைக்கணும்னு கராரா சொல்லிட்டு போயிட்டாராம்.

ஊர் கூடி பேசி, கலியாணத்தன்னைக்கு ஊர்ல இருந்து ஒரே ஆள் வந்து, ஊர் மொத்தத்துக்கும் அவர் போட்ட நகை கணக்கை கூட்டி, அதற்குச் சமமான எடையில் கொண்டு வந்த நகை பில்லோடு கொடுத்துவிட்டு, சாப்பிடாமல் கூட போய் விட்டாராம்.

நல்ல மனுஷன். நீங்கல்லாம் வருவீங்கன்னு சாப்பாடு செஞ்ச காசு வீணாப் போச்சு. மருவாதியா அதையும் கொடுத்துட்டு போன்னு சொல்லாம விட்டாரே!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

லண்டனில் ஒரு கர்ப்பிணிக்கு உடம்பு சுகமில்லை என்று, ஆம்புலன்ஸில் அழைத்து வர வழியிலியே குறைப் பிரசவமாம். 600 கிராம் எடையில் உள்ள குழந்தை, இங்குபேட்டர் வசதியில்லாமல் பிழைப்பது கடினம் என்பதாலும், மருத்துவ மனை செல்ல அரை மணி நேரத்துக்கும் மேல் என்பதாலும், தொப்புள் கொடியோடு, வண்டியில் இருந்த ப்ளாஸ்டிக் கவருக்குள் குழந்தையை வைத்து, இங்குபேட்டர் போல் பாதுகாத்து கொண்டு வந்திருக்கிறார் தாதி. அவரின் சமயோசிதத்தால் தாயும் குழந்தையும் சுகமாம்.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

எவ்வளவு பெருசா தேடி தேடி வீடு மாறினாலும், ரெண்டு நாளிலேயே முட்டி இடிபட்டு இன்னும் இன்னும்னு ஏங்கறதா இருக்கு. ங்கொய்யால மண்டைக்குள்ள இடமிருந்தா போரும்னு 330 சதுர அடியில என்னல்லாம் பண்ணி வச்சிருக்கு பயபுள்ள

Tuesday, August 31, 2010

தனிமை




தனிமை
நரகமாகவும்
சொர்க்கமாகவும்

அழுகையாகவும்
சிரிப்பாகவும்

சாவாகவும்
வாழ்வாகவும்

வெயிலாகவும்
தண்ணிலவாகவும்

பிணியாகவும்
மருந்தாகவும்

சாபமாகவும்
வரமாகவும்

ஏதுமற்றதாயும்
எல்லாமுமாய்
இருக்கிறது

நானாக
நாமாக
இருக்கும்
தருணங்களில்...
~~~~~~~~~~~~~~~

Wednesday, May 12, 2010

மனம் விரும்புதே..

ஈயம் போன பித்தளைத் தூக்கில்
கசந்த மோர் சாதம் மாவடு

விரலில் மாட்ட வாகாய் மூலையில்
உடைத்த கல்லு சிலேட்டு

காலிகாட் பல்பொடி டப்பாவில்
சேர்த்து வைத்த பலப்ப சொத்து

வெட்டும்புலி, குயிலென
விதவிதமாய் மேச்சஸ் லேபில்

ஒருபுறம் தலை சாய்த்து, நாக்கு துருத்தி
ஒரு மூக்கொழுக வீட்டுப்பாடமெழுதியபடி வரும் நண்பன்

இழைப்புளியில் தேய்த்த ஐஸ் தூளில்
கலர் சர்பத் தெளித்த சிறுகிண்ணம்

கொடுக்காப்புளி, புளியம்பழம்,
மரவள்ளி, பனம்பழம், கிழங்கு

சேமியா பாலைஸ், பஞ்சுமிட்டாய்
கமருகட்டு, கல்ல உருண்டை

வாச்சு, பிளேனுக்கு வழியின்றி
இரண்டு காசுக்கு மோதிரமேனும் சவ்வு மிட்டாயில்

தள்ளுவண்டிப் பொட்டியில் ரெண்டு வரி
எம்ஜியார் பாட்டு முடிய தேம்பியழும் சிவாஜி படம்

மீதியை வெள்ளித்திரையில் காணச் சொல்லும்
கலர் நோட்டீஸ் வீசும் மாட்டுவண்டியின் பின் ஓட்டம்

ஐஸ்பாய், ஏழாங்கல், முதுகு பஞ்சர்
பச்சக் குதிரை, கில்லி, பாண்டியாட்டம்

பெட்ரோமாக்ஸ் வெளிச்சத்தில்
மணியொலிக்க வரும் சோன்பப்டி

மணலும் வயரும் வலை ஏரியலும்
கொண்டு செய்த டெலிஃபோன் இயர்பீஸ் ரேடியோ

முழுப் பௌர்ணமி இரவு மொட்டைமாடியில்
மூணு வீட்டு குழம்பு கலந்த மொத்தைச் சோறு

காவிட்ட நண்பனுடன் பிகு செய்து சாடை பேசி
பழம் விட்டுச் சிரித்த தருணங்கள்

கஞ்சி மொட மொடப்பில் கரிப்பொட்டி வாசனையுடன்
காக்கி வெள்ளை டவுசரும் சட்டையும்

வெள்ளை மணல் பரத்தி வாகாய் மேடு செய்து
பின்னங்கை கோர்த்து படுத்தபடி டூரிங் கொட்டாயில் படம்

ங்கொய்யால ஒரு நாள் முழுசும் இப்புடி அனுபவிச்சி
தரையில படுக்கப்போய் சுவத்தில தொங்கிடணும்!

பலப்பம்=ஸ்லேட்டுக் குச்சி, ஐஸ்பாய்= ஐ ஸ்பை மேச்சஸ் லேபில்=வத்திப் பெட்டி மேல் ஒட்டும் படம்.
~~~~~~~~~~~~


Monday, April 5, 2010

சிதைவளர் மாற்றம்....


வாழ்க்கையின் நொடிகள்
நம்பிக்கைகளால் நிரப்பப்படுகின்றன!
ஒரு நம்பிக்கையின் மரணமும்
இன்னொரு நம்பிக்கையின் ஜனனமும்
இடைவெளியின்றி நடந்தபடியே இருக்கின்றன.

ஒரு நம்பிக்கையின் இறப்பும்
மறு நம்பிக்கையின் சூலும்
தொடர்புடனோ இன்றியோ அமைகிறது..
நம்பிக்கைக் கருச் சுமக்கும் காலங்கள்
வலி நிறைந்ததாகவே அமைந்து போகிறது..
கருவுக்கு தடைபோடத் தெரிந்த மனதுக்கு
நம்பிக்கைக் கருவைத் தடைசெய்ய மனதில்லை...

நாடி விரும்பியே கரு சுமக்கிறது
கூடவே வலியும்..
சின்னச் சின்னத் தலைக் கோதலில்
பெரியதாய் கோட்டை கட்டி
இடிந்து சிதிலமாவதைத்
துடிக்கத் துடிக்கப் பார்த்தும்
தானே எழுந்து,
தானே ஆறுதல் சொல்லியபடியே
அடுத்த கோட்டைக்காய்
மனமே மனது குழைக்கிறது..

என்றோ ஒருநாள்
மரணம் அழைக்கும் தருணம்
ஒரு நம்பிக்கையின் மரணமாகவோ
ஜனனமாகவோ அமைவதைப் பொறுத்தே
மரணம் வலியாகவோ
சுகமாகவோ அமையக்கூடும்!
~~~~~~~~~~~~~

Thursday, April 1, 2010

கூசித்தான் போகிறது...


உப்புக் குறைவென்று
உதைத்துவிட்டுப் போனவன்
ஊரடங்கிய பின் உறவுக்காய்
உள்ளங்கால் சுரண்டிச் செல்கையில்..

அக்குளில் பிரிந்த தையல் மறந்து
அரசுப் பேருந்தில் கையுயர்த்திப் பிடிக்கையில்..
மகளின் சடங்குக்கு மாதச்சீட்டு சேர்ந்து
தவணை தவறித் தவிக்கும் தருணங்களில்..

உழைத்துக் களைத்துத் திரும்புகையில்
உறங்கித் தொலைத்து
ஒதுங்கிய முந்தானையூடுருவிய
ஓரப் பார்வைகளின் குறுகுறுப்பில்..

உறவுகளைத் தொலைத்த திருமணம்
என்றறியாமல், ஊருக்குப் போக
அடம் பிடிக்கும் குழந்தைகளின்
உற்சாகக் குமிழை உடைத்தெறிகையில்..

உப்பு வாங்கவும் வழியற்ற
ஓர் மாதக் கடைசி ஞாயிறில்
உணவு வேளையில் வந்த தோழியை
உபசரிக்கவியலாத் தருணங்களில்..

Wednesday, March 3, 2010

அப்பாக்கள் எப்போதும் மாறுவதேயில்லை

பத்து வயதில்
வீதியிலிருந்து எடுத்து வந்த
நாய்க்குட்டியை
அருவெறுத்து விரட்டி
கடன் வாங்கி
ஐந்நூறு ரூபாய்க்கு பாமரேனியன்
வாங்கிக் கொடுத்த அப்பா..
பத்து வருடம் கழிந்தும்
என் காதல் வெறுத்து
கடன் வாங்கி கட்டி வைக்க
அவசரமாய் மாப்பிள்ளை தேடுகிறார்..

அப்பாக்கள் எப்போதும் மாறுவதேயில்லை.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
சயன்ஸ் பிடிக்கவில்லை
சங்கீதம் படிக்க விருப்பமென்றேன்
கடற்கரையில் துண்டு விரித்து
பிழைக்கவா?
கணிணி படி என்றார் அப்பா!
படித்துப் பின் வேலை
கிடைத்துப் பின்
கழித்துக் கட்டிய ஓர் நாளில்
கவலை மறக்க கடற்கரை சென்றேன்
ஆர்மோனியம் வாசிப்பவன்
துண்டு நிறைய காசு

அப்பாக்கள் எப்போதும் மாறுவதேயில்லை.

Wednesday, January 13, 2010

ஏக்கம்..


பெட்டைக் குயிலோசைக்கு
எசபாட்டாய் ஒற்றைக் குயிலோசை
மரங்களெல்லாம் தாண்டி
மனம் மாற்றிக் கொண்டன..

ஏனோ இப்போதெல்லாம்
ஒற்றைக் குயிலின்
உரத்த ஓசையில்
மற்றக் குயில் அடங்கியே போகிறது

எப்போதேனும்
சேர்ந்து கூவிடினும்
சுருதி ஏனோ
பேதமாகவே ஒலிக்கிறது!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

தனிமையும் தவிப்பும் மட்டுமே
துணையான நாட்கள் அவை

கருவேம்புக் கஷாயம்
கால்கடுக்க நடைப் பிரதட்சணம்
கண்ணன் கோவிலில் தொட்டில்
கடும் விரதம் பல நாள்

மாரியாத்தா கோவிலில் மண்சோறு
மலையேறி முருகனிடம் மடிப்பிச்சை
மாதம் தவறாமல் செக்கப்பும் மருந்தும்
மலடி என்றதோர் அடைமொழியும் கூட

மருந்து பலித்ததோ
மாயம் நிகழ்ந்ததோ
அவள் மலர்ந்தாள்
அவளும் மலர்ந்தாள்

அம்மா பாரும்மாவும்
அண்ணா அடிச்சிட்டாம்மாவும்
அலுத்துப் போன ஒரு நாளில்
அனிச்சையாய் சொடுக்கியது நாக்கு

இந்தச் சனியனுங்க தொல்லையில்லாம
எங்கயாவது தனியா நிம்மதியா தொலையணும்!

இனிய பொங்கல் வாழ்த்துகள்.

Sunday, January 3, 2010

தனிமை..


உன்னோடு இருக்கும் போதான நம் தனிமை
சொர்க்கமாயிருக்கிறது
நீயில்லாத போதான என் தனிமை மட்டும்
ஏன் நரகமாகிறது?
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
உன் நினைவுகளுடனான என் தனிமை
சந்தோஷமாயிருக்கிறது
உன் நினைவுகளுடனான என் தனிமையே
துடிக்கவைக்கிறது
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
தொடுவது உணர்ச்சியென்று
எவன் சொன்னது?
உன் முதல் முத்த நினைவை
எப்படி என்னால் உணர முடிகிறது?
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
நினைவுகள் மூளை சம்பந்தப்பட்டதல்ல
உடல் சம்பந்தப்பட்டதென எனக்கு உணர்த்தினாய்
உன்னோடு இருப்பதான என் நினைவு
உற்சாகமாய் இருக்கிறது
உன்னைப் பிரிந்த நினைவோ
உடலைச் சில்லிட்டு ஓய்ச்சலாக்குகிறது..
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
பிரிந்திருக்கும் நினைவுகள்
நோவாகிறது
சேர்ந்திருக்கும் நினைவுகள்
மருந்தாகிறது
பிரிந்திருக்கும் நேரம் அதிகமென்பதால்
மருந்தாகவேனும் என்னோடிருப்பாயா?
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
காதலே ரோகமாய்
காதலே சிகிச்சையாய்
காதலே மூச்சாய்
காதலே பேச்சாய்
காதலே பசியாய்
காதலே உணவாய்
காதலே எல்லாமுமாய்
காதலோடும் கண்ணீரோடும்
காத்திருக்கிறேன் உனக்காய்..

Tuesday, December 29, 2009

ஐஸ்க்ரீம் காதல்..

கட்டம் கட்டமான விதிபோல்
தொட்டியில் இரு மீன்கள்
காதல் கடலில் நீந்தி இருந்தன..
வலையென விதியால்
பெண் மீன் அடுத்த தொட்டி சேரும்வரை!

முட்டி மோதி அடையத் தவிக்கிறது ஆண் மீன்
துவண்டு, காணப் பொறாமல் முகம் தவிர்க்கிறது பெண் மீன்
தவிப்புத்  தாங்காமல் போடா என்கிறது ஆணை!
ஆணுக்குத் தெரியும் பெண் மீன் தொட்டியில் உப்புக் கரிப்பது!
பெண் மீன் அறியும் ஆண் மீன் தொட்டியில் நீர் மட்டம் உயர்வது!

இதோ நாளையே
வலை
விதி மாற்றும்
ஆணோ பெண்ணோ
மீண்டும் தன்னுடன் சேரும்!
தொட்டியே மீண்டும் கடலாய்! காதலால்!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


  
சொன்னால் கேட்கிறாயா நீ
ரோஜாச் செடி அருகில் போகாதேயென்று!
இப்போது பார்! உன் உதட்டோடும்
கன்னத்தோடும் போட்டியிட்டு
இரண்டுமாய் குழம்புகிறது!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
 


நீயும் நானும் ஒரே ஐஸ்கிரீம் தானே வாங்கினோம்
என்னுடையது பாறையாயிருக்க
உன்னைப் பார்த்ததும் உன் ஐஸ்கிரீம்
எப்படி உருகி  தளர்ந்திருக்கிறது பார்!


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
உன்னோடு வெளியில் செல்லும் போதெல்லாம்
மனம் வேண்டும்..
திடீரென மழை பெய்யாதாவென!
சட்டென்று முந்தானை போர்த்து
அணைத்துச் செல்வாய் அல்லவா
யார் பார்த்தாலும் கவலையின்றி...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Thursday, December 24, 2009

செத்தும்...



உச்சி வெயில் போதில்
உருகும் தார்ச் சாலையில்
உருட்டித் தள்ளி
என் காலுக்கு லாடம்..

ஓரமாய் மர நிழலில்
ஊசியால் குத்துப் படும்
என் தாத்தனின்  தோல்
என் எஜமானனுக்கு செருப்பு..

செத்தும் கொடுத்தான்
எனப் பார் புகழ‌
நாங்களென்ன
மனிதர்களா?
***
தாரை, தப்பட்டை
போஸ்டர், சாராயம்
பூத்தேர், புதுப்புடவை

புதை குழியருகில்
பசியால் மரித்த பாட்டிக்கு
வாய் கொள்ளா அரிசி

துண்டு விரித்த காசில்
துக்கம் சுமந்த கூட்டமென்றறியாமல்
பாலூற்ற அழைக்கிறான்
புதைப்பவன் காசுக்காக..
*****

Thursday, December 17, 2009

கல்யாணம் என்பது..


அன்றாட வாழ்க்கையின்
அவ்வப்போதய‌ ஏமாற்றங்கள்
குமைந்து குமைந்து
ஆவியாகிச்
சேர்ந்து சேர்ந்து
அழுத்த‌ ம‌ண்ட‌ல‌மாய்த்
தீவிரமடைந்து
மனம் கடக்கும் தருணங்களில்
கோபப் புயலாய்
பொருட்கள் சிதைத்து
இடியாய் மனைவி
குழந்தைகள் மேல்
விழுந்து
கண்ணீர் வெள்ளத்துக்கு
காரணமாயினும்
வலுவிழந்த அழுத்தத்தால்
பத்து ரூபாய் மல்லியிலும்
பொம்மையிலும்
வாழ்க்கையை
சகஜ நிலைக்குத் திருப்பும்
சாமானிய‌த் த‌க‌ப்பன்..

ஆயிரந்தான் இருந்தாலும்
அடிச்சாலும் உதைச்சாலும்
ஆசையா 'அதுக்கு'
உன்னைத்தானடி தேடி வாரான்!
புரிஞ்சி நடந்துக்கடி என்று
த‌லைமுறை சொன்ன‌
சுக‌வாழ்வு சூத்திர‌த்தை
நினைவிறுத்தி
இன்னும் வ‌லித்த‌
இடுப்பைத் த‌ட‌விய‌ப‌டி
முக‌ம் க‌ழுவிப் பொட்டிட்டு
க‌ண் அவ‌னுக்காய்
காத்திருக்கும் தாய்..

அப்பாவின் முகத்தில்
புயல் எச்சரிக்கைக் கொடி
பார்த்த மாத்திரத்தில்
அம்மாவின்
க‌ண்ணீர் மழைக்கஞ்சி
அடுத்த‌ வீட்டில்
அடைக்க‌ல‌ம் தேடி
பாச‌ப் பொட்ட‌ல‌த்துக்காய்க்
ஏங்கிக் காத்திருக்கும்
அடிதாங்கிக் குழ‌ந்தை..

அடிக்க‌டி நிக‌ழும்
அந‌ர்த்த‌ங்க‌ள் தாங்கி
முளைத்து, துளிர்த்து
த‌ழைத்து, அழிந்து
மீண்டும் முளைக்கும்
ஆயிர‌ம் கால‌த்துப் ப‌யிர்!

___/\___

Friday, November 20, 2009

காதலடி நீயெனக்கு..

வானவில் தேவதை!

புகையாய்ப் ப‌னி க‌விந்த‌
ஓர் காலைப் பொழுதில்
தெளிவ‌ற்ற‌ தேவ‌தையாய்
வெண்ணிற‌ச் சூடியில்
ப‌ன்னிற‌ துப்ப‌ட்டாவுட‌ன்
நீ தூர‌த்து வான‌வில்லாய்!

அருகில் வ‌ர
க‌ருமேக‌மாய் கூந்த‌லுக்குள்
செம்ம‌தியாய் உன் முக‌மும்
அசையாத‌ கோவில் தீப‌மாய்
புருவ‌ ம‌த்தியில் தில‌க‌மும்

க‌ருவ‌ண்டுக் க‌ண்ணும்
ரோஜா நிற‌க் காது ம‌ட‌லும்
சிவ‌ந்த‌ உத‌ட்டுக்குள்
வெண்ம‌ணி முத்துக்க‌ளும்

தேன் நிற‌ச் ச‌ரும‌மும்
தாம‌ரைப்பூ நிற‌க்
கையுள்ளும்

வான‌வில்லே
வான‌வில்லேந்தி
வ‌ந்த‌தைக் க‌ண்டு
க‌ட‌க்கும் த‌ருண‌த்தில்

க‌ண்ணுயர்த்தி வின‌வினேன்
தேவ‌தையா நீயென‌
க‌ண்தாழ்த்தி
முறுவ‌லில் சொன்னாய்
உன் காத‌லியென‌!
~~~~~~~~~~~~~~~~
மையெழுத்து!

எல்லோரும் கண்ணுக்கு
மைதான் எழுதுகிறார்கள்
நீ மட்டும் எப்படி
மையல் எழுதுகிறாய்?
மையலெழுதிய கண்ணில் ஏனோ
பொய்யுமெழுதிப் போகிறாயடி
என்னைக் காணாதது போல்!
~~~~~~~~
குழந்தையானோம்!

உன் மடியில் நானும்
என் மடியில் நீயும்
உறங்கும் கணங்களில்
குழந்தையாகி
குழந்தையாக்கும்
விந்தையெங்கு கற்றாயடி செல்லம்?
~~~~~~~~~~~
உயிர்-மெய்!

உன் பெயரில் எல்லாம்
உயிரெழுத்துக்கள்
அதை உச்சரித்தே உயிர் வாழ்கிறேன்
என் பெயரில் எல்லாம்
மெய்யெழுத்துக்கள்
சொல்லிப் பாரென் காதலைச் சொல்லும்
இலக்கணம் பேசாதே என்னவளே
காதல் என்று இலக்கணத்துக்கு கட்டுப்பட்டது?
~~~~~~~~~~~~~~~
தவம்!

மோட்சம் வேண்டி
மோனத் தவமிருந்த
முனிவனைக் கடந்து போனாயா நீ?
உன் வாசம் தந்த தெளிவில்
காதலே மோட்சத்துக்கு வழியென
கதறித் தவிக்கிறான் பார்!
~~~~~~~~~~~~~~~~
என்னவள்!

யுக யுகமாய்
உன்னைக் காதலித்திருக்கிறேன் போலும்..
அதனால்தான் உன்னைக் கண்ட நொடியில்
யாரிவள் எனக்கேட்காமல்
உன்னவள் என்றதென் மனது!

-:-:-:-{}-:-:-:-

Wednesday, November 11, 2009

நீ வேண்டும் என்னுடன்!

வாழ்ந்த நேரம் மட்டும்
வயதுக் கணக்கானால்
நான் இன்னும் கைக்குழந்தைதான்

அப்படி இருக்க முடிந்தால்
எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும்
ஆசையாய் தூக்குவாய்
அள்ளி அணைப்பாய்

எப்பொழுதும் உன் மடியில்
இருத்திக் கொள்வாய்
கொஞ்சுவாய்
செல்லமாய் கிள்ளுவாய்

ஏக்கமாய்த்தான் இருக்கிறது
ஆயினும் வேண்டாம்.
மெதுவாய் வந்தென்
மார்பில் சாய்ந்து
மடியில் படுத்து
என் கை பிரித்து
கன்னத்தில் வைத்துக் கொள்வாயே!

அதிகாலை வேளை
கண் பிரிக்காமல்
கை பிரித்து வந்து
கட்டிக் கொள்வாயே!

காலர் பிடித்திழுத்து
மார்பில் புதைந்து
மூச்சிழுத்து
ப்தூ விடு என்பாயே!

காத்திருந்தாலும்
இது வேண்டுமெனக்கு
எப்போதும்
உன்னுடன்.

******

பூக்க‌டையில் ஓர் நாள்
புதிய‌ பூ ஒன்று பார்த்தேன்.
ம‌னோர‌ஞ்சித‌மாம்
நினைத்த‌ வாச‌னை
வ‌ருமென்றாள் பூக்காரி
மெல்ல‌ச் சிரித்த‌ப‌டி
ந‌க‌ர்ந்தேன்
உன் வாச‌னை
வேறெந்த‌ ம‌ல‌ர் த‌ர‌முடியும்.

____/\____                                                                                                                                              

Monday, November 9, 2009

அன்றும் இன்றும்

சின்ன விரல் பிடித்து
சிறுநடை தான் நடந்து
சிக்கு புக்கு காட்டி
சிரித்த படி திரும்பி வர‌

பச்சைப் புல் பார்க்கில்
படுத்துப் புரண்டாடி
சேற்றில் குதித்தாடி
செம்மண் தூசிபட‌

செக்கர் வானில்
சூரியன் மறைந்தொளிய‌
சேர்ந்தே வீடு வந்து
செம்மையாய் குளித்திட்டு

சோர்வாய் நான் சாய‌
சொக்கிய நீ மடி சாய‌
சொல்லாத கதைகளெல்லாம்
சொன்னபடி நான் இருக்க‌

அம்புலி காட்டி
அன்னையவள் சோறூட்ட‌
அயர்ந்து பூப்போல் நீ
தூங்கியது அக்காலம்.

சிணுங்கி அழுதிட்டால்
செல்ஃபோன் தந்திட்டு
விளையாட அழைத்திட்டால்
விடியோ கேம்தான் தந்து

தொல்லை இதுவெனவே
தொலைக்காட்சிதான் காட்டி
விழுங்க அடம் பிடிப்பின்
விளம்பரம் தான் காட்டி

சேற்றை அடைத்தாற்போல்
சோறு பிசைந்தூட்டி
சீக்காய்  கிட‌ந்திடினும்
சீரிய‌ல் க‌ண்ட‌ழுவார்!

அன்பாய் வ‌ள‌ர்த்த‌துவே
அன்பில்லம் சேர்க்கையிலே
க‌ட‌மைக்கு வ‌ள‌ர்த்த‌துவோ
க‌டைசியில் கைதாங்கும்?
______/\______                                                                                                            

Sunday, October 25, 2009

மனக்குளம்...







மனக் குளம்

நிறைந்த மனக் குளத்தில்
என் முகம் பார்க்க
உன் முகம் கண்ட நாள் எத்தனை?

கரையோர ஆலமரக் கனி விழ
சிற்றலையாய்த் தோன்றிய கலங்கலுக்கு
காரணம் நானெப்படியாவேன்?
விழுந்த ஆலங்கனி விஷ வித்தாய்!

குளம் குழம்பி குட்டையாக
முகம் பார்க்க முயலும்
முட்டாள் நான்
முழுதாய்த் தொலைந்து போனேன்.

உன் முகம் காண முயன்று
முற்றாய்த் தோற்று
என் உயிர் தேடும்
பிரயத்தினத்தில் மூச்சடைக்கிறது!

ஏன் என் உயிர் என்னை
வெறுப்பதாய்ச் சொல்கிறது?
என் ஏக்கம் மறுத்தேன்
எள்ளி நகைக்கிறது?

நானறிவேன்! என் உயிருக்கு
வெறுக்கத் தெரியாது.
உயிர்ப்பிக்கும் தேவதைக்கு
உயிர்வாங்கத் தெரியாது

உயிர் அளிப்பது இறைவனெனில்
நீயும் அதுவன்றோ?
ஏங்கி அழாமல் நீங்கள்
எப்பொழுது வந்தீர்கள்?

வரமளிப்பது இறைவனெனில்
நீயும் அது தான்
ஆரத் தழுவி
தன்னுள்ளடக்கையில்!


               __/\__